خوش آمدید - امروز : سه شنبه ۱۶ آذر ۱۳۹۵
خانه » سلامت » همه چیز در مورد کمردرد / علل / تشخیص / درمان / پیشگیری
همه چیز در مورد کمردرد / علل / تشخیص / درمان / پیشگیری

همه چیز در مورد کمردرد / علل / تشخیص / درمان / پیشگیری

کمردرد

 

کمردرد چیست ؟

کمردرد از مشکلات بسیار شایع مهره ای است. از هر ۵ نفر در ایالات متحده، ۴ نفر حداقل یکبار در طول عمر خود دچار کمردرد می شوند. کمردرد در اثر ترکیبی از استفاده بیش از حد کشش عضلانی و وارد آمدن آسیب به عضلات، رباط ها (لیگامان ها) و دیسک های مهره ای روی می دهد. بسیاری از متخصصان معتقدند با گذشت زمان، کشش عضلانی می تواند منجر به عدم تعادل کلی ساختمان مهره ای شود و در نتیجه، تنش مداوم در عضلات، رباط ها، استخوان ها و دیسک ها به وجود می آید که موجب مستعدشدن بیشتر ناحیه کمر به آسیب های مکرر بعدی خواهد شد.

 

علل ایجادکننده درد در ناحیه کمر یا ناحیه کمری خارجی به تدریج بر یکدیگر اضافه می شوند. به عنوان مثال، پس از کشش عضلات، فرد سعی می کند به نحوی راه برود یا حرکت کند که درد ایجاد نشود و یا از عضلات غیر دردناک استفاده نماید. در نتیجه، عضلات درگیر دچار کشیدگی و درد می شوند. کمردرد ممکن است به شکل حاد، تحت حاد، یا مزمن تظاهر کند.

 

به طور معمول علایم کمردرد طی ۲ تا ۳ ماه پس از شروع بهبود قابل ملاحظه ای پیدا می کنند. در تعداد چشمگیری از افراد، کمردرد، عودکننده است و شدت و ضعف پیدا می کند و در عده کمی مزمن می شود. کمردرد حاد ممکن است در اثر ضربه ای مانند تصادف رانندگی یا افتادن بر روی زمین روی دهد. این نوع کمردرد ناگهانی ایجاد می شود. در موارد حاد، بیشتر بافت های نرم مانند عضلات، رباط ها، و تاندون ها آسیب می بینند. در آسیب دیدگی های شدید یا آسیب های ناشی از پوکی استخوان یا سایر علل استخوان های ضعیف شده مهره ها، شکستگی مهره در ناحیه کمر نیز ممکن است روی دهد.

 

ممکن است بعضی افراد دچار درد ناحیه دنبالچه باشند و در برخی دیگر، درد در مفصل خاجی لگنی در کف مهره کمری ایجاد می شود. کمردرد مزمن معمولا شروعی بی سروصداتر دارد و طی دوره درازمدتی روی می دهد. علل فیزیکی عبارتند از: آرتروز، آرتریت روماتوئید، دژنراسیون(استحاله یا تغییرشکل) دیسک های بین مهره ای یا فتق دیسک، شکستگی مهره مثلا ناشی از پوکی استخوان یا به ندرت تومورهای استخوانی یا عفونت. علل روانی یا عاطفی یا سایر عوامل غیر آناتومیک نیز می توانند منجر به کمردرد شوند. کمردرد علل متعددی دارد که به تعدادی از آنها اشاره می شود.

 

کمردرد

 

علل احتمالی کمردرد

 

۱- علل مکانیکی

  • آرتروز آپوفیز (آپوفیز، رشد یا تورم بیش از حد استخوانی)
  • تحلیل رفتگی دیسک بین مهره ای
  • کیفوز شوئرمن (که در آن یک یا چند مهره دچار تغییر شکل های گوه ای و در نتیجه انحنای مهره ها و تولید کیفوز به ویژه در قفسه سینه می شود)
  • فتق دیسک مهره ای(لغزش دیسک)
  • تنگی کانال مهره ای
  • اسپوندیلولیستزیس(تغییر مکان مهره بر روی قطعه تحتانی و به سمت جلو که معمولا به شکل لغزش مهره چهارم کمر برروی مهره پنجم و در اثر نقص تکاملی در بخش بین مفصلی ایجاد می شود)
  • شکستگی ها
  • کشش یا رگ به رگ شدگی های غیراختصاصی عضلات یا رباط ها
  • این کشش ها معمولا در اثر بلندکردن اجسام سنگین یا برداشتن آنها به نحو غلط یا پس از یک حرکت ناگهانی ایجاد می شوند. گاهی اسپاسم عضله موجب کمردرد می شود.
  • اسپوندیلولیز(اختلال و از کارافتادگی مهره)
  • اختلاف طول ساق پا
  • محدودیت حرکت مفصل لگن
  • کج بودن لگن و یا چرخش آن به جلو یا عقب

 

۲- علل التهابی

  • اسپوندیل آرتریت  با سرولوژی منفی(مثل بیماری اسپوندیلیت آنکیلوزان که نوعی از التهاب مفصلی است که اغلب مهره ها را شامل می شود)
  • آرتریت روماتویید
  • عفونت هایی مثل آبسه اپیدورال یا عفونت مغز استخوان(استئومیلیت)

عفونت ها ممکن است از طریق جریان خون از نقطه دیگری از بدن یا در اثر تزریق های وریدی در مهره ها ایجاد شوند و یا در اثر جراحی یا به دلیل ضربه بروز کنند.

 

۳- علل توموری

  • تومورهای استخوانی(اولیه یا متاستاتیک)
  • تومورهای داخل سخت شامه ای

 

۴- علل متابولیک

  • شکستگی های ناشی از پوکی استخوان(در این افراد ممکن است حتی یک نیروی ضعیف مانند عطسه موجب شکستگی مهره شود)
  • استئومالاسی (استخوانی شدن ناکافی یا دیررس استخوان قشری بالغ و اسفنجی که معادل راشیتیسم بزرگسالان است)
  • اکرونوزیس (رسوب رنگدانه تیره در بافت ها)
  • کوندروکلسینوز (وجود نمک های کلسیم به ویژه کلسیم پیروفسفات در ساختار غضروفی یک یا چند مفصل)

 

۵- علل جسمی روانی

  • نشانگان (سندرم) میوزیت (التهاب عضلانی) تنشی

 

۶-بیماری پاژت

  • نوعی بیماری است که موجب رشد غیرطبیعی استخوان، اغلب در لگن، مهره ها، جمجمه، قفسه سینه و ساق ها می شود.

 

۷- دردهای راجعه

  • بیماری لگنی/شکمی
  • سرطان پروستات و بیماری های پروستات
  • دردهای ناشی از وضعیت قرارگیری بدن

 

۸-افسردگی

 

۹-محرومیت از اکسیژن

 

۱۰- سایر علل

  • بیماری التهابی لگن
  • آنوریسم آئورت
  • زخم های دستگاه گوارش
  • بیماری های کیسه صفرا
  • پانکراتیت (التهاب لوزالمعده)
  • اختلالات ادراری(مثل سنگ های کلیه یا عفونت های ادراری)
  • بی نظمی های انحناهای مهره ای می توانند موجب کمردرد شوند. چنانچه انحنای طبیعی مهره ها تشدید شود، قسمت بالای کمر به طور غیرطبیعی گرد، یا قسمت پایین کمر به نحو غیرطبیعی بیش از حد گود می شود. اسکولیوز(scoliosis) یا انحنای طرفی ستون فقرات نیز می تواند منجر به کمردرد شود.
  • نشانگان(سندرم) دم اسب(cauda equine syndrome) از مشکلات جدی عصبی است که دسته ای از ریشه های عصبی قسمت پایین و کمر را گرفتار می سازد و می تواند موجب ضعف ساق پاها، کرختی زینی شکل در ناحیه نشیمن و از دست رفتن کنترل ادرار یا مدفوع شود.
  • عفونت مهره ها می تواند با تب و حساس شدن و گرمی ناحیه مبتلا همراه باشد
  • وضعیت روحی نیز بر میزان کمردرد و مزمن شدن آن تاثیر دارد. افراد دچار افسردگی، استرس و افرادی که از کار خود رضایت ندارند بیشتر در خطر ابتلا به کمردرد مزمن هستند.

 

کمردرد

 

تشخیص کمردرد

معمولا تشخیص علت زمینه ای کمردرد به وسیله پزشک، متخصص ارتوپدی، فیزیوتراپیست یا متخصص کایروپراکتیک صورت می گیرد. اغلب رسیدن به تشخیص عامل زمینه ای کمردرد و یا نشانه های مرتبط با آن کاملا پیچیده است. معمولا تشخیص کامل از طریق استفاده از مجموعه شرح حال بیمار، معاینه فیزیکی(از جمله معاینه رفلکس های تاندونی) و در صورت لزوم، آزمایش های تشخیصی مانند سی تی اسکن، ام آر آی، یا رادیوگرافی با اشعه ایکس صورت می گیرد. متخصصان کایروپراکتیک، متخصصان استئوپاتی(بیماری های استخوان)، فیزیوتراپیست ها، متخصصان بیهوشی/درد و متخصصان ارتوپدی یا جراحان اعصاب در تشخیص و درمان کمردرد تخصص دارند.

 

درمان کمردرد

درمان کمردردهای مختلف براساس تشخیص بالینی علت زمینه ای درد تعیین می شود.

 

درمان محافظه کارانه

در اکثر بیماران، کمردرد بدون نیاز به جراحی درمان می شود. در کمردرد های حاد و کوتاه مدت، درمان های خاص خانگی موثر واقع می شوند. این درمان ها عبارتند از:

  • توصیه به فعال بودن
  • استفاده از ضددردها مثل داروهای ضددرد غیر استروئیدی(مانند ایبوپروفن یا دیکلوفناک) یا استامینوفن
  • دستکاری مهره ها در دردهای حاد یا مزمن. معاینه مخصوص بالینی می تواند مشخص کند که کدام موارد بهتر به دستکاری پاسخ می دهند.
  • شل کننده های عضلانی برای کمردردهای حاد یا مزمن
  • داروهای ضد افسردگی برای کمردردهای مزمن
  • ورزش برای کمردردهای مزمن
  • برنامه های ویژه و منظم درمانی برای کمردردهای تحت حاد یا مزمن
  • مصرف منظم مسکن های بدون نیاز به نسخه ممکن است تنها کار ضروری باشد
  • استراحت به مدت کوتاه مفید است ولی طولانی تر شدن آن از ۲ روز درواقع بیشتر زیان آور است تا مفید
  • چنانچه درمان های خانگی بی فایده بودند به پزشک مراجعه نمایید تا داروهای قویتر یا درمان دیگری توصیه کند
  • در اکثر موارد، داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی(مثل ایندومتاسین، دیکلوفناک، ایبوپروفن و …) یا در بعضی موارد، شل کننده عضلانی به منظور تسکین کمردرد خفیف تا متوسطی که با مسکن های بدون نسخه بهبود نمی یابند تجویز می شوند. داروهای مخدر مثل کودئین یا هیدروکودن را می توان تحت نظر دقیق پزشک برای مدت کوتاه استفاده کرد.
  • مقادیر کم انواع خاصی از داروهای ضد افسردگی به ویژه داروهای ضد افسردگی سه حلقه ای(مثل آمی تریپتیلین)، مستقل از اثر آنها بر افسردگی موجب تسکین کمردرد می شوند.

 

فیزیوتراپی و ورزش

فیزیوتراپیست ها از درمان های مختلفی شامل کمپرس گرم، کمپرس یخ، اولتراسون، تحریک الکتریکی و روش های آزادسازی عضله برای تسکین درد عضلات و بافت های نرم کمر استفاده می کنند. سپس با تسکین درد، ورزش های اختصاصی برای افزایش انعطاف پذیری بدن، تقویت عضلات پشت، کمر و شکم و بهبود وضعیت بدن تجویز می شود. استفاده منظم از این روش ها از عود کمردرد پیشگیری می کند.

 

درمان های تزریقی

چنانچه درد با روشهای قبلی تسکین نمی یابد و به ساق پا انتشار پیدا می کند، ممکن است از تزریق کورتون به داخل فضای اطراف نخاع(فضای اپیدورال) استفاده شود. تزریق کورتون به کاهش التهاب اطراف ریشه های عصبی کمک می کند ولی معمولا مدت تسکین درد کمتر از ۶ هفته است. در بعضی موارد از تزریق داروهای بی حس کننده به داخل یا نزدیک ساختمان هایی که تصور می شود موجب بروز کمردرد شده اند استفاده می شود. مطالعات اولیه نشان داده اند که سم بتولیسم(بوتوکس) نیز ممکن است احتمالا از طریق فلج کردن عضلات دچار اسپاسم موجب تسکین کمردرد شود. معمولا اثر تزریق بوتوکس ۳ تا ۴ ماه باقی می ماند.

  • رفتار درمانی
  • طب سوزنی ممکن است برای کمردردهای مزمن موثر واقع شود
  • درمان های جدیدتر عبارتند از ماساژ درمانی(که در برخی بیماران موثر واقع می شود) و کمپرس با یخ یا کیف آب گرم(یا حرارت مرطوب) که ممکن است مفید واقع شود، یوگا. اصلاح تفاوت طول بین دوپا ممکن است مفید واقع شود(برای این کار، کفی لاستیکی یا  چوب پنبه ای محکمی را در داخل کفش پای کوتاهتر قرار دهید، البته در صورتی که تفاوت بین طول دو ساق ۱ سانتی متر یا کمتر باشد. چنانچه این اختلاف بیشتر است از کفاش بخواهید کف و پاشنه مخصوصی برایتان لسازد).
  • در هر مورد ممکن است استفاده از انواع درمان ها به منظور یافتن بهترین درمان موثر ضرورت یابد. تقریبا در همه موارد، فیزیوتراپی و یا برنامه ورزشی منظم شامل کشش و تقویت عضلانی بخشی از برنامه توان بخشی را تشکیل می دهند.
  • نقش داروهای مخدر برای کمردردهای مزمن مشخص نیست

 

درمان کمردرد با جراحی

درمان جراحی هنگامی توصیه می شود که درمان محافظه کارانه موفقیت آمیز نباشد یا بیمار دچار علایم عصبی محدودکننده مانند ضعف ساق پاها و بی اختیاری ادرار یا مدفوع شود که در فتق شدید دیسک کمری، آبسه مهره ای یا سندرم دم اسب روی می دهند. روش های جراحی موثری برای کمردردهای مرتبط با عضله و بافت نرم وجود ندارد.

 

سایر موارد ضرورت جراحی عبارتند از:

  • بیماری تحلیل رفتگی شدید دیسک مهره ای
  • تنگی کانال مهره ای
  • اسپوندیلولیستزیس
  • اسکولیوز(انحنای طرفی ستون فقرات)
  • شکستگی فشاری
  • ناپایداری مهره ای
  • ضربه های مهره ای
  • بدخیمی های مهره ای(سرطان)
  • هماتوم(تجمع خون) در مهره
  • تغییر مکان دیسک مهره ای

 

شایعترین نوع جراحی در کمردردها عبارتند از:

میکرودیسککتومی(بریدن و برداشتن دیسک مهره ای با کمک میکروسکوپ) ، دیسککتومی(بریدن و برداشتن دیسک مهره ای) ، لامینکتومی(بریدن و برداشتن قوس پشتی مهره) ، فورامینکتومی(بریدن و برداشتن سوراخ مهره ای) یا ادغام مهره ای.

از روش های جراحی دارای تهاجم کمتر باید از کاشت محرک نخاع که به طور معمول برای کنترل نشانه های دردهای ریشه ای عصبی مزمن(سیاتیک) به کار می رود نام برد. قراردادن دیسک کمری مصنوعی روش جدیدتری است که برای بیماری های استحاله ای دیسک به کار می رود و در نتیجه آن، حرکت مهره حفظ می شود.

واردآمدن فشار به وسیله دیسک مبتلا به فتق یا بیرون زدگی، بر عصب اصلی ای که به سمت پایین ساق پا می رود و عصب سیاتیک نام دارد، موجب بروز درد واضح و تیر کشنده ای از نشیمن تا ساق پا می شود.

مفاصلی که بیش از همه دچار آرتروز می شوند عبارتند از: مفاصل لگن، دست ها، زانوها و کمر.

در بعضی موارد التهاب مفصل(آرتریت ، آرتروز) مهره منجر به تنگ شدگی فضای اطراف نخاع می شود که به آن تنگی مجرای مهره ای می گویند.

 

درمان های جایگزین

کایروپراکتیک / chiropractic

کمردرد یکی از شایعترین علل مراجعه بیماران به متخصصان کایروپراکتیک است. با پزشک درباره مناسب ترین متخصص برای نوع مشکل خود مشورت نمایید. علاوه بر متخصص کایروپراکتیک، بسیاری از متخصصان بیماری های استخوان و بعضی از فیزیوتراپیست ها در زمینه دستکاری مهره ها آموزش دیده اند. کایروپراکتیک به مجموعه ای از تدابیر درمانی گفته می شود که دستگاه عصبی را تعیین کننده سلامتی و بیماری می داند و سعی می کند با دستکاری ساختارهای بدن به ویژه ساختمان های ستون مهره ها، عملکرد هنجار را برقرار نماید.

 

طب سوزنی / acupuncture

طب سوزنی در بعضی از بیماران مبتلا به کمردرد موجب تسکین درد می شود و بعضی از انواع درد مزمن را کاهش می دهد. در طب سوزنی، سوزن های استریل از جنس فولاد ضد زنگ، در نواحی خاصی از پوست بدن داخل می شوند.

 

ماساژ / massage

چنانچه کمردرد در اثر عضلات دچار تنش یا در اثر کار بیش از حد ایجاد شده باشد، ممکن است ماساژ درمانی به شل شدن عضلات کمک کند.

 

عوامل خطر کمردرد

عواملی که خطر ایجاد کمردرد را افزایش می دهند عبارتند از:

  • استعمال دخانیات
  • چاقی
  • سن بالا
  • جنسیت مونث
  • کار بدنی سنگین و شدید
  • کار نشسته بی تحرک
  • کار پر استرس
  • اضطراب
  • افسردگی

 

اکثر کمردردها به تدریج با درمان های خانگی و مراقبت شخصی بهبود می یابند. با این که ممکن است چند هفته طول بکشد تا کمردرد به طور کامل برطرف شود معمولا ظرف ۷۲ ساعت از مراقبت شخصی مقداری بهبودی حاصل می شود. در غیر این صورت به پزشک مراجعه کنید. در موارد نادر، کمردرد نشان دهنده ی مشکل پزشکی جدی است. در صورت وجود موارد زیر فورا به پزشک مراجعه کنید:

  • چنانچه درد دایمی یا شدید به ویژه در هنگام خواب، شب یا در وضعیت درازکش ایجاد می شود
  • چنانچه کمردرد به یک یا هر دو ساق پا انتشار می یابد و به ویژه به زیر زانوها می رسد
  • چنانچه درد با ضعف، کرختی یا گزگز یک یا هر دو ساق همراه است
  • چنانچه درد مشکلات مدفوعی یا ادراری جدید را سبب شده است
  • چنانچه کمردرد با درد یا ضربان در ناحیه شکم و یا با تب همراه است
  • در مواردی که کمردرد به دنبال به زمین افتادن، یا واردآمدن ضربه به کمر ایجاد شده است
  • اگر کمردرد با کاهش وزن توجیه نشده همراه است
  • در صورتی که کمردرد برای اولین بار پس از ۵۰ سالگی شروع شده است یا سابقه سرطان، پوکی استخوان، مصرف کورتون، بعضی داروها یا سوء مصرف الکل وجود دارد

 

چگونه می توان از بروز کمردرد پیشگیری کرد؟

با بهبود بخشیدن به وضعیت فیزیکی بدن خود و آموختن و تمرین مکانیک صحیح بدن می توانید از ایجاد کمردرد پیشگیری کنید.

برای سالم و قوی نگه داشتن کمر خود کارهای زیر را انجام دهید:

 

ورزش کنید

فعالیت های منظم و ملایم هوازی، یعنی فعالیت هایی که موجب کشش یا تکان خوردن و بالا و پایین رفتن کمر نمی شوند می توانند قدرت و استقامت کمر را افزایش دهند و موجب عملکرد بهتر عضلات شوند. قدم زدن و شناکردن، انتخاب های مناسبی هستند. درباره این که کدام نوع فعالیت برای شما بهترین فعالیت محسوب می شود با پزشک مشورت کنید.

 

قدرت و انعطاف پذیری عضلانی خود را افزایش دهید

ورزش های مخصوص عضلات شکم و کمر به نحوی به عملکرد آنها کمک می کنند که در همراهی با یکدیگر مانند کمربند طبیعی عمل نمایند. انعطاف پذیری مفصل ران و قسمت فوقانی ساق ها، استخوان های لگن را با ناحیه کمر هماهنگ می سازد.

 

کشیدن سیگار را ترک کنید

مقدار اکسیژن بافت های مهره ای افراد سیگاری کاهش می یابد و در نتیجه فرایند بهبود کمردرد در آنها به تعویق می افتد.

 

وزن خود را در حد طبیعی نگه دارید

اضافه وزن موجب کشش عضلات پشت و کمر می شود.

 

نحوه ایستادن، نشستن، و بلندشدن خود را اصلاح کنید

وضعیت لگن خود را در حالت خنثی حفظ کنید. چنانچه باید به مدت طولانی بایستید، مرتبا محل قرارگیری پاها بر روی یک چهارپایه کوتاه را تغییر دهید تا مقداری از فشار از روی کمر شما برداشته شود. مستقیم بایستید، پشت خود را صاف و سر را به سمت رو به رو نگه دارید و قوز نکنید.

 

برای نشستن از صندلی استفاده کنید که به خوبی از کمرتان حفاظت کند، دستگیره های مناسبی داشته باشد و قاعده آن به خوبی گردان باشد. در ناحیه گودی کمر، بالش یا لوله تاشده ای قرار دهید تا انحنای طبیعی کمر حفظ شود. سطح زانوها و ران های خود را حفظ کنید. نشستن بر روی چهارپایه در وضعیت خمیده به جلو موجب کمردرد می شود.

 

به ساق پاهای خود اجازه دهید کار کنند و آنها را به طور مستقیم به بالا و پایین حرکت دهید. پشت و کمر خود را صاف نگه دارید و فقط برروی زانوها خم شوید. از بلندشدن و چرخیدن همزمان خودداری کنید. چنانچه می خواهید بار سنگین یا دست و پاگیری را از جا بلند کنید از فرد دیگری به عنوان کمک استفاده نمایید.

 

میز کار باید ارتفاع کافی داشته باشد و پاها در زیر میز به اندازه ای فضا داشته باشند که بتوانید خود را به میز نزدیک کنید و با پشت صاف به راحتی کار نمایید. بر روی میز و به سمت جلو قوز نکنید.

 

هرگز در یک وضعیت، به مدت طولانی بی حرکت نمایید.

 

از کفش های مناسب استفاده کنید

کفش های پاشنه بلند برای افراد مبتلا به کمردرد مناسب نیستند و قسمت پایین بدن را به جلو می رانند و در نتیجه فرد مجبور می شود انحنای کمر را به سمت عقب نگه دارد که با این کار فشار زیادی به مهره های پشت و کمر وارد می آید. کفشی مناسب است که کف نرمی داشته باشد تا بتواند ضرباتی را که در هنگام راه رفتن به مهره ها وارد می شوند جذب کند.

 

رانندگی را در وضعیت مناسب و راحت انجام دهید

رانندگی طولانی موجب کمردرد و پشت درد و نیز درد گردن می شود. صندلی های اتومبیل باید در قسمت پشت و کمر قابل تنظیم باشند و بتوان آنها را بالا و پایین برد و زاویه آنها را باتوجه به قد راننده تغییر داد.

 

نحوه راه رفتن صحیح را یاد بگیرید

در هنگام راه رفتن به جلو خم نشوید و حرکات پیچشی انجام ندهید. در حال حمل اشیا سنگین راه نروید

 

نحوه صحیح بلندکردن اجسام سنگین از روی زمین

پاها را به اندازه کافی از هم باز کنید به نحوی که با یکدیگر زاویه ۹۰ درجه تشکیل دهند. نوک پای جلویی را در جهتی قرار دهید که جسم سنگین پس از بلندکردن در آن جهت حمل می شود. در نتیجه از چرخش پشت و کمر ممانعت به عمل می آید.

 

پشت خود را صاف و مفصل ران و زانوها را در وضعیت خمیده نگه دارید. در این حالت زانوها به خوبی از هم جدا قرار می گیرند و جسم مورد نظر نزدیک به بدن واقع می شود. در نتیجه خواهید توانست جسم را محکم در دست بگیرید و با کمک عضلات پاها از جدا بلند شوید.

 

پس از بلندشدن بدون چرخاندن پشت، جسم را به بدن خود بچسبانید و حرکت کنید و باهمین روش نیز آن را بر روی زمین قرار دهید.

 

همواره سعی کنید اجسام را با کف دست و جلوی انگشتان بلند کنید و از گرفتن اجسام با نوک انگشتان خودداری نمایید. اجسام سنگین نباید در سطح بالاتر از شانه ها حمل شوند زیرا موجب وارد آمدن فشار زیادی به ستون مهره ها خواهند شد.

 

نحوه خوابیدن صحیح را فرا بگیرید

تشک های مناسب، نه زیاد سفت هستند و نه بیش از حد نرم. تشک های نامناسب فشار زیادی بر شانه ها و لگن وارد می آورند و در نتیجه فرد احساس ناراحتیی می کند و گردش خون وی با تاخیر صورت می گیرد و اختلال خواب ایجاد می شود زیرا فرد مجبور می شود به طور مکرر نحوه درازکشیدن خود را تغییر دهد. تشک های مناسب به خوبی نسبت به وزن بدن واکنش نشان می دهند و با انحناهای بدن تطابق پیدا می کنند و به آرامی نقاط فشار را کاهش می دهند.

اشتراک گذاری مطلب
ایمیل شما آشکار نمی شود

نوشتن دیدگاه

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز